BREAKING NEWS

[getBreaking results="20" label="recent"]

Ο υβριδικός Πόλεμος της Τουρκίας έναντι Κύπρου – Ελλάδας


Ο υβριδικός πόλεμος είναι μια μορφή πολέμου, η οποία στοχεύει τον πληθυσμό ενός κράτους και όχι τις Ένοπλες Δυνάμεις της xώρας, τον οποίο χρησιμοποιεί το τελευταίο διάστημα η Τουρκία έναντι της Κύπρου και Ελλάδας.

Είναι πολεμικές ιαχές μέσα από δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων, διασπορά ψευδών ειδήσεων, η πραγματοποίηση μεγάλων σε όγκο στρατιωτικών ασκήσεων του πολεμικού ναυτικού, σε συνδυασμό με την πολεμική αεροπορία και διάφορες άλλες τακτικές που αποσκοπούν στην πρόκληση κάμψης του ηθικού του πληθυσμού, πρόκληση φόβου με επίδειξη στρατιωτικής ισχύος, εναντίον των χωρών στις οποίες ασκείται ο υβριδικός πόλεμος. Επιδίωξη η αποσταθεροποίηση των κρατών και η επίτευξη των τουρκικών στόχων.

Ο ταξίαρχος εν εφεδρεία της Πολεμικής Αεροπορίας Χρήστος Δημοσθένους, εξηγεί τι είναι ο υβριδικός πόλεμος, ποιες οι μορφές του και πώς αυτός ασκείται μέσα από παραδείγματα περιστατικών και δηλώσεων. Όπως αναφέρει, ο υβριδικός πόλεμος είναι κάτι το οποίο ακόμα δεν έχει ορισθεί επακριβώς ως στρατιωτικός όρος με απόλυτο ορισμό. «Υβριδικός πόλεμος θα μπορούσε να πει κάποιος, όμως με σχετική βεβαιότητα, ότι είναι η στρατιωτική στρατηγική, η οποία συνδυάζει συμβατικές επιχειρήσεις, δηλαδή επιχειρήσεις μεταξύ δύο οργανωμένων κρατών ή μη συμβατικών επιχειρήσεων, μεταξύ ενός κράτους και μιας μη κρατικής οντότητας, όπως πχ στην περίπτωση της Χεζμπολάχ του Λιβάνου με το Ισραήλ ή της Κριμαίας με την Ουκρανία. Ένα κλασικό παράδειγμα, επίσης, σήμερα είναι η περίπτωση του πολέμου στη Συρία, όπου μια μη κρατική οντότητα αντιπολίτευση Συρίας – ΙSIS μάχεται εναντίον των δυνάμεων του κράτους της Συρίας. Μορφή υβριδικού πολέμου είναι και ο κυβερνοπόλεμος, όπου και πάλι έχουμε τον αμυνόμενο και τον επιτιθέμενο, όπου ο αμυνόμενος δεν ξέρει ποιος του επιτίθεται, όπως για παράδειγμα έχουμε τις ηλεκτρονικές επιθέσεις με παρεμβολές στα ηλεκτρονικά συστήματα ενός κράτους», σημειώνει.

Όπως αναφέρει, μορφές υβριδικού πολέμου είναι οι ασύμμετρες απειλές, η τρομοκρατία, η προπαγάνδα, η παραπληροφόρηση, ο εκφοβισμός των πολιτών και η άσκηση πολιτικής πίεσης. Επίσης, η έμμεση ή άμεση υποστήριξη σε εξτρεμιστικούς πολιτικούς σχηματισμούς, η χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης με αναρτήσεις και βίντεο που καλούν ή απειλούν με διάφορα χτυπήματα. «Αυτά αναπαράγονται και στα υπόλοιπα μέσα, ηλεκτρονικά και έντυπα», επισημαίνει. Δηλαδή, εξηγεί, δημιουργείται μία είδηση, διαχέεται στα ηλεκτρονικά μέσα αλλά και στα έντυπα, με σκοπό την παραπλάνηση ή την προπαγάνδα. Όπως για παράδειγμα το περιστατικό με τον Τούρκο υπουργό Άμυνας Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος παρουσίασε βίντεο ότι δήθεν πέταξε πάνω από το Αιγαίο, ενώ στην πραγματικότητα πέταξε πάνω από τη Σμύρνη. Τι ήθελε να δείξει; Ότι υπερίπταται πάνω από το Αιγαίο, σαν να είναι δικό του χωρίς κανένα πρόβλημα, ώστε να επηρεάσει το ηθικό του ελληνικού πληθυσμού, να προκαλέσει ανασφάλεια – φόβο και αμφιβολίες για την ασφάλεια των συνόρων της Ελλάδας. Ο κ. Δημοσθένους αναφέρει επίσης ότι ένα παράδειγμα αποτελεσμάτων του υβριδικού πολέμου στη Συρία, είναι αυτό που βλέπουμε σήμερα στην Ευρώπη, με τις μεταναστευτικές ροές.

«Αυτό το οποίο επιδιώκει να προκαλέσει η Τουρκία με τον υβριδικό πόλεμο σε Κύπρο και Ελλάδα, είναι να δημιουργήσει αποσταθεροποίηση και γκρίζες ζώνες για περιοχές που αμφισβητούν στην υπό διαμόρφωση της ΑΟΖ της Ελλάδας και της ΑΟΖ της Κύπρου. Θέλουν να δημιουργήσουν πίεση μέσω της στρατιωτικής ισχύος τους. Προβάλλουν το πολεμικό τους ναυτικό, την πολεμική τους αεροπορία και προβαίνουν σε διάφορες δηλώσεις απειλητικές», αναφέρει ο κ. Δημοσθένους. «Για παράδειγμα, τι μας λένε; «Το γεωτρύπανο Φατίχ διεξάγει έρευνα στην «υφαλοκρηπίδα», όπως ισχυρίζονται, της Τουρκίας». Και προστατεύονται λένε οι γεωτρήσεις, από το πολεμικό ναυτικό και την πολεμική αεροπορία. Και απειλούν ότι δεν πρέπει να λογαριάζει κανένας χωρίς την Τουρκία και τη Γαλάζια Πατρίδα, για την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου. Αυτό όλο είναι υβριδικός πόλεμος. Αυτές δηλαδή οι δηλώσεις, σε συνδυασμό με όλα τα υπόλοιπα, δεν είναι ρητορική έντασης, όπως χαρακτηρίζεται από ορισμένους, αλλά υβριδικός πόλεμος. Διότι εμπεριέχει απειλή. Έχουμε επίσης σαν επιπλέον παράδειγμα τη δήλωση του Τούρκου υπουργού Άμυνας πάλι, ο οποίος έλεγε: «Θα πρέπει να σας θυμίσουμε ότι η Τουρκία το ’74 έπραξε αυτό που έπραξε, για να προστατέψει τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων με την εισβολή και αυτό θα πράξει και τώρα, εάν χρειαστεί». Επιδιώκει δηλαδή μέσω της απειλής, να κάμψει το ηθικό των Κυπρίων και να ασκήσει πίεση έναντι του κράτους μας στο εσωτερικό.

Αυτές οι δηλώσεις μεταδόθηκαν από τα ΜΜΕ της Κύπρου και της Ελλάδας, τα οποία έκαναν το ζητούμενο της Τουρκίας, δεδομένο. Με την αναπαραγωγή αυτών των δηλώσεων, μεταφέρουν αυτή την απειλή στον λαό της Κύπρου και της Ελλάδας από τη μία άκρη στην άλλη. Μεταφέρουν δηλαδή τον ψυχολογικό πόλεμο που ασκεί η Τουρκία, με σκοπό να προκαλέσει φόβο με την επίδειξη ισχύος της, για την επίτευξη των αντικειμενικών της σκοπών», προσθέτει.

Να εστιάσουμε στην αντιμετώπιση
Ο υβριδικός πόλεμος αποτελεί σίγουρα μία απειλή και απαιτείται η αντιμετώπισή του. Όπως αναφέρει ο κ. Χρίστος Δημοσθένους είναι πολύ σημαντικό να εστιάσουμε στην αντιμετώπιση του υβριδικού πολέμου, έχοντας υπόψη και την ταχύτητα με την οποία κυκλοφορούν οι πληροφορίες σήμερα και πώς μπορούν να φτάσουν γρήγορα στον οποιονδήποτε. Διότι αυτές οι υβριδικές απειλές έχουν συγκεκριμένο στόχο. Να κάμψουν το ηθικό του αντιπάλου και να προκαλέσουν ανασφάλεια – φόβο.

«Δεν είναι δυνατό σε μια ημικατεχόμενη πατρίδα, που απειλείται από το 1963 και μετά το 1974 να απειλείται από τον τουρκικό κατοχικό στρατό, που είναι διαρκώς σε επιθετική διάταξη, για την αντιμετώπιση του οποίου εμείς, ως Ένοπλες Δυνάμεις εκπαιδευόμαστε συνεχώς και είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε οποιαδήποτε στιγμή», εξηγεί. Την Τουρκία θα την αντιμετωπίσει μια άλλη χώρα, π.χ. η Ελλάδα ή οι μεγάλες δυνάμεις, δηλαδή οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία, η Ευρωπαϊκή Ένωση, γι’ αυτό οι υβριδικές απειλές που εξαπολύει η Τουρκία προς την Κύπρο, πρέπει να αντιμετωπιστούν και να προβληματίσουν. Εννοείται, διευκρινίζει, στη δημοκρατία μας, ότι δεν συζητούμε για φίμωση κανενός, αλλά να γίνεται έλεγχος του ΤΙ μεταδίδεται από την Τουρκία, ΠΟΤΕ και ΠΟΙΟ σκοπό εξυπηρετεί. «Δηλαδή να γίνεται ένα φιλτράρισμα της πληροφορίας για να προστατέψουμε τον λαό, ώστε να διαφυλαχθεί ως κόρην οφθαλμού το κράτος, οι πολίτες, η κοινωνία και να μεταφέρεται αυτό που πραγματικά πρέπει να γνωρίζει. Διότι αλλιώς, κατά την καθομιλουμένη, σκάβουμε τον λάκκον μας μόνοι μας. Απευθυνόμαστε λοιπόν στο Υπουργείο Άμυνας Κύπρου και Ελλάδας, στη Βουλή των δύο χωρών και στις αρμόδιες Επιτροπές Άμυνας κ.λπ, για να ληφθούν μέτρα».

Υποδεικνύει μάλιστα ότι, καθώς αναφέρουν στρατηγικοί αναλυτές, ο υβριδικός πόλεμος θολώνει το τοπίο μεταξύ πολέμου και ειρήνης, χωρίς να γνωρίζει κανένας, γιατί τον διεξάγει ο αντίπαλος και ποιο τελικό σκοπό έχει. Δημιουργεί δηλαδή μια αβεβαιότητα ως προς τον τελικό του σκοπό.

Υβριδικός Πόλεμος – Οικονομία
Αυτά όλα, όπως αναφέρει, πλήττουν επίσης την οικονομία μιας χώρας ή το επιχειρείν σε οποιοδήποτε τομέα, ιδιαίτερα όμως στην περίπτωση της Κύπρου, η οποία βασίζεται κυρίως στον Τουρισμό. Κάποιος δηλαδή όταν έρχεται στην Κύπρο για διακοπές, σίγουρα παρακολουθεί ειδήσεις παγκόσμιου ενδιαφέροντος, ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, τοπικού ενδιαφέροντος, με αποτέλεσμα όταν ακούει για απειλές σε ΑΟΖ, για στρατιωτικές ασκήσεις και διάφορα άλλα, είναι πολύ πιθανόν να τον επηρεάσουν και να νιώθει ανασφάλεια στην επιλογή του για διακοπές στην Κύπρο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Η οικονομία είναι ο πυλώνας της άμυνας, γι’ αυτό πρέπει να τη διαφυλάξουμε ως κόρην οφθαλμού, με ανάλογα μέτρα για τον έλεγχο αυτού του φαινομένου, για τη διαφύλαξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ Η ΑΜΕΣΗ ΛΗΨΗ ΜΕΤΡΩΝ.

FAKENEWS ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ
Ο κ. Χρήστος Δημοσθένους αναφέρει ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα: τη μεγάλη στρατιωτική ναυτική άσκηση που πραγματοποίησαν πρόσφατα οι τουρκικές δυνάμεις. «Αυτή η είδηση για την άσκηση, συνοδευόταν από εικόνες με τεράστιες νηοπομπές τουρκικών πλοίων και διάφορα άλλα και έλεγαν ότι στην άσκηση θα συμμετείχαν 120 πλοία. Μετά από λίγες μέρες ανακοινώθηκε από το ΓΕΕΘΑ της Ελλάδας, που παρακολουθούσε την άσκηση, ότι δεν βγήκαν περισσότερα από 20-30 πλοία από τα λιμάνια-ναυστάθμους της Τουρκίας. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι στα σενάρια των ασκήσεων βάζουμε και δυνάμεις, οι οποίες ουσιαστικά μπορεί να μην μετακινηθούν καθόλου, αλλά να συμμετέχουν κατά το σενάριο της άσκησης. Όμως, η αναφορά σε έναν αριθμό 120 πλοίων, δημιουργεί εντυπώσεις», εξηγεί. «Επίσης, στο σημείο που δρούσε το γεωτρύπανο Γιαβούζ, δυτικά της Πάφου, αν παρατηρήσει κάποιος ένα γεωφυσικό χάρτη, το βάθος της θάλασσας είναι 2-4 χιλιόμετρα. Οι κρατικοί αξιωματούχοι της Τουρκίας δήλωναν στα ΜΜΕ, τα οποία αναμετέδιδαν στην Κύπρο τους τουρκικούς ισχυρισμούς, ότι θα φτάσουν στα 5,5 χιλιόμετρα. Πώς είναι δυνατόν; Μεταδίδουν ειδήσεις για να δείξουν ότι έχουν περισσότερες δυνατότητες, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχουν, για να επιτύχουν στους σκοπούς τους», καταλήγει.

Πηγή: philenews.com (Φρίξος Δαλίτης)