Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Το επεισόδιο με το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Oruç Reis, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι η απαρχή της κλιμάκωσης της τουρκικής προκλητικότητας και όσοι προσπαθούν να αγνοούν την πραγματικότητα αυτή και να προσπαθούν να πείσουν πως όταν μας… φτύνουν βρέχει, το μόνο που καταφέρνουν είναι να προκαλούν το επόμενο επεισόδιο καθώς η άλλη πλευρά σφυγμομετρεί την αδυναμία ουσιαστικής αντίδρασης της ελληνικής πλευράς.

Η Τουρκία και ο Ερνογάν διοχετεύουν τα εσωτερικά τους με πολεμικές επιχειρήσεις και την ίδια περίοδο στην Άγκυρα έχει κυριαρχήσει μια μεγάλο-οθωμανική υστερία που παίζει σε πολλά ταμπλό με κυριότερη αυτή την εποχή το ενεργειακό της ανατολικής Μεσογείου αλλά πίσω από αυτό ο έλεγχος του ελληνικού Αιγαίου

Το ερώτημα που μπαίνει τώρα είναι πως, που και πότε θα είναι το επόμενο επεισόδιο και ποια θα είναι η κατάληξη του. Εκείνο που πρέπει να έχουμε υπόψη είναι ότι η Τουρκία συνηθίζει να χτυπά από εκεί που δεν το περιμένει ο αντίπαλος επενδύοντας στον αιφνιδιασμό, ενώ δεν θέλει να φανεί ότι είναι ο πρώτος επιτιθέμενος.

Μάλλον τώρα ξεκινάει η πραγματική κρίση. Το ενεργειακό παιχνίδι στην ανατολική Μεσόγειο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και ο Ερντογάν θέλει τον… παρά. Η Άγκυρα θέλει να καταστεί παίκτης αυτού του παιχνιδιού, παρά το γεγονός ότι δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα. Και θα το επιχειρήσει αυτό με κάθε δυνατό μέσο… ακόμα και με τα όπλα.

Όποιος εθελοτυφλεί, λέγοντας ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να κουνηθεί και πως θα φοβηθεί τις μεγάλες δυνάμεις, θα σεβαστεί τη συμμαχία του ΝΑΤΟ και το διεθνές δίκαιο, μάλλον πρέπει να ξαναδιαβάσει λίγο την ιστορία και να δει πως η Τουρκία ήταν πάντοτε ένα κράτος – «πειρατής». Ένα κράτος που έχει να επιδείξει γενοκτονίες, εισβολές, καταπατήσεις και το μόνο δίκαιο που αναγνωρίζει είναι τι δίκαιο των όπλων.

Ας μην κρυβόμαστε λοιπόν. Καμία κίνηση της Τουρκίας δεν γίνεται τυχαία. Ούτε καν όταν επηρεάζεται από τις καιρικές συνθήκες. Το καθεστώς Ερντογάν κάνει προπαρασκευαστικές κινήσεις και μετρά τις αντιδράσεις της Ελλάδας. Πόσο γρήγορα κινητοποιήθηκε το Ναυτικό, πότε πέταξε το F-16, ποια ήταν η πολιτική αντίδραση… τα πάντα.

Όλα αυτά συνηγορούν στο ότι οι Τούρκοι θέλουν να δημιουργηθεί ένταση. Δεν το κρύβουν άλλωστε. Οι καθημερινές προκλήσεις στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο και η πολεμική ρητορική του καθεστώτος το επιβεβαιώνουν.

Σε κάθε περίπτωση επιβάλλεται στο εσωτερικό παύση των ηλιθίων πολιτικών κοκορομαχιών και εθνική συσπείρωση που θα δείχνει αποφασιστικότητα υπεράσπισης της εθνικής ακεραιότητας. Μονό αν πιστέψουμε στον εαυτό μας θα μπορέσουμε να σωθούμε και να προκαλέσουμε την διεθνή υποστήριξη.

Οι Έλληνες έχουμε πολλές φορές ανατρέψει τον ρού της ιστορίας, τόσο με τα ειρηνικά όσο και με τα πολεμικά επιτεύγματά μας. Χωρίς την παρουσία μας ο κόσμος θα ήταν τελείως διαφορετικός.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr