Ο μοναδικός εχθρός της Ελλάδας είναι αυτός “εντός των Τειχών”



Της Δρ Άννας Κωνσταντινίδου , Ιστορικού- Διεθνολόγου *

Είναι γνωστά τα φιλοτουρκικά αισθήματα του Γ.Γ του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, ο οποίος καταβάλλει πραγματικά -ως αποδεικνύεται – μεγάλες προσπάθειες, ώστε να εξισορροπήσει ανάμεσα σε δύο Κόσμους. Ποιοι είναι αυτοί οι Κόσμοι; Κάποιοι αυτονόητα θα έλεγαν τον ελληνικό και τον τουρκικό. Όμως οι δύο αυτοί Κόσμοι είναι ο ευρωπαϊκός και ο τουρκικός.

Τον Σεπτέμβριο του 2020, είχα δημοσιεύσει το άρθρο που σας παραθέτω με τίτλο: Πώς μπορεί να ερμηνευτεί η φιλοτουρκική στάση του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ αποδεικνύοντας ουσιαστικά ότι η Νορβηγία έχει ζητήματα με τον ίδιο τον ενωσιακό, θεσμικό χώρο και όχι απλά με την Ελλάδα. Με λίγα λόγια, όποια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχε τη γεωγραφική θέση της χώρας μας, έχοντας να αντιμετωπίσει την τουρκική προκλητικότητα, ο οποιοσδήποτε Νορβηγός αξιωματούχος και το είδαμε και με τον αξιωματούχο του ΟΗΕ για το Κυπριακό Έσπεν Μπαρθ Άιντε (τον αναφέρω μέσα στο άρθρο που παραθέτω), τα ζητήματα αυτά, τα αντιλαμβάνεται στα πλαίσια της ευρωπαϊκής, εξωτερικής πολιτικής.

Ωστόσο, παρά το γεγονός -και αυτό εκτός των άλλων αποδεικνύει ότι το εθνικό συμφέρον πάντοτε θα υπερτερεί ενός συλλογικού, όπως αυτό διαμορφώνεται σε διεθνή όργανα, συγχρόνως δε επίσης, κάθε άλλο μπορούμε να παραβλέψουμε και την στάση του Πορτογάλου, Γκουντέρες (για αυτό οφείλουμε να ανατρέχουμε στη Διπλωματική Ιστορία των κρατών)- της φιλοτουρκικής στάσης των διαφόρων αξιωματούχων των Οργανισμών που είναι απότοκος της εθνικής πολιτικής τους, όχι μόνο δεν μπορεί να δοθεί άλλοθι, αλλά αντίθετα πρέπει να προβληματίζει, καθώς ένας Γ’ΠΠ θα έχει κατώφλι, όταν θα κλονιστούν πλήρως οι Θεσμοί. Ο Β’ΠΠ προέκυψε, γιατί η ΚτΕ (Κοινωνία των Εθνών) είχε γίνει το φερέφωνο των αποικιοκρατικών δυνάμεων, χωρίς να εκπληρώνει τους λόγους της ίδρυσής της, ενώ ο Α’ ΠΠ είχε προκύψει προτού να υπάρχει ένα συλλογικό όργανο που θα συνέδεε τα Κράτη της (τότε) Διεθνούς Κοινότητας….

Η παραπάνω παράγραφος είναι καθαρά αξιολογητική, ώστε να φτάσουμε στο προκείμενο. Και ποιο είναι αυτό; Ότι η Ελλάδα πάντοτε, ανεξαρτήτως των αξιωματούχων που θα έχει στα διεθνή όργανα και θα αλληθωρίζουν εξαιτίας της εθνικής πολιτικής τους, θα έχει ιδιαίτερη θέση, μία θέση σεβασμού στην Παγκόσμια Κοινότητα. Γιατί όπως έχουμε πει σε αρθρογραφία, αλλά φυσικά το έχουν πει μεγάλες πνευματικές και πολιτικές προσωπικότητες, “αν η Ελλάδα εκπέσει, θα πέσει ο Κόσμος”. Η Ελλάδα είναι η ρίζα του Κόσμου και όχι το κλαδί του, που ακόμα κι αν το κόψει κάποιος, θα βγει άλλο.

Είναι καλό ο Έλληνας να γνωρίζει την αξία της χώρας του, και όχι μόνο να μην μοιρολατρεί, όχι μόνο να μην θεωρεί την στάση συμμάχων και εταίρων απλή σύγκλιση συμφερόντων μία δεδομένη περίοδο, και παρά το γεγονός ότι ως Κοινωνία βιώσαμε και βιώνουμε κρίση αξιών (γιατί πολύ απλά ως Κράτος, από την στιγμή της πολιτειακής συγκρότησής μας δεν είχαμε αναπτύξει στο ίδιο επίπεδο την κοινωνική διαστρωμάτωση), εντούτοις οφείλουμε να στεκόμαστε σε κάτι πολύ σημαντικό που οι άλλοι λαοί το βλέπουν, ενώ εμείς αυτό το βραχιόλι που έχουμε ως Έθνος προσπαθούμε, γιατί δυστυχώς ο Έλληνας το κομματικό και προσωπικό συμφέρον το βάζει πάνω από το εθνικό και συλλογικό, να υποβαθμίσουμε την αξία του. Η Ελλάδα είναι η Ιδέα της Οικουμένης, είναι η κεντρομόλος δύναμη του Κόσμου, λόγω της Ιστορίας και του Πολιτισμού της που στάθηκαν η πυξίδα για την οργάνωση των Κρατών.

Και να πούμε και κάτι που αποδεικνύει ότι ο μόνος εχθρός της Ελλάδας που είναι και ο μοναδικός που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει, είναι αυτός εντός των Τειχών, οι Εφιάλτες που κυκλοφορούν ανάμεσά μας και που δυστυχώς δεν είναι οι “ελληνοποιημένοι” κάτοικοι, αλλά αυτοί που φέρουν ελληνική καταγωγή.

Αφήσαμε ή υποβαθμισαμε δύο γεγονότα που μπορεί να φαίνονται τόσο διαφορετικά, αλλά είναι τόσο ίδια και αποδεικνύουν την αξία της χώρας μας στο “Χρηματιστήριο Αξιών των Κρατών”, καθώς ως αποδεικνύεται είναι το πιο βαρύ νόμισμα.

Το ΝΑΤΟ (και κάθε άλλο παρά είναι λόγω ελληνικού διαβήματος) μάζεψε την απαράδεκτη δήλωση του Νατοϊκού Διοικητή στη Σμύρνη, ενώ
ο ίδιος ο Μπλίνγκεν δήλωσε την εμπιστοσύνη του (σε ερώτηση δημοσιογράφου του hellasjournal) στην Ελλάδα για το πρόβλημα που επίτηδες ήθελε να δημιουργήσει η Τουρκία εναντίον της.
Εδώ, ωστόσο έχουμε τα “παπαγαλάκια” που ακόμα και η ίδια η ΜΙΤ θα τα ζήλευε, καθώς με την στάση τους δεν μπορούν να καταλάβουν τα όρια του εθνικού συμφέροντος από το ενισχύω -με τα λεγόμενα/γραφόμενα για αντιπολίτευση -την τουρκική προπαγάνδα…

Η Ελλάδα, οι Έλληνες πολιτικοί, δημοσιογράφοι, η ίδια η Κοινή Γνώμη, έπρεπε να πανηγυρίσει την εμπιστοσύνη που η διεθνής κοινότητα έχει σε αυτήν. Ναι, το ΝΑΤΟ και όχι σε επίπεδο μίας απλής στρατιωτικής διοίκησης, αλλά ως συλλογικό όργανο άδειασε την Τουρκία, παίρνοντας πίσω την κατάπτυστη δήλωση του Νατοϊκού Διοικητή της Σμύρνης, ναι, ο Μπλίνγκεν και οι ΗΠΑ, παρά το γεγονός ότι θέλουν την Τουρκία στα πόδια τους, επιθυμούν περισσότερο την Ελλάδα, γιατί πολύ απλά η χώρα μας είναι η δύναμη σταθερότητας σε όλη την ανατολική περιφέρεια.

Και ναι, αυτά τα δύο γεγονότα, που αδειάζουν την Τουρκία, τα πανηγυρίζω ως Ελληνίδα κι ας προσπαθούν κάποιοι εσωτερικοί κύκλοι που βάζουν νερό στον τουρκικό μύλο είτε να μην τα βλέπουν είτε να τα υποβαθμίζουν.

*Η Δρ Άννα Κωνσταντινίδου είναι Ιστορικός – Διεθνολόγος, Διδάκτωρ Δημοσίου Δικαίου & Πολιτικής Επιστήμης της Νομικής Σχολής ΑΠΘ, Επιστημονική Συνεργάτιδα ΑΠΘ (Νομικής Σχολής και Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ), Εξωτερική Συνεργάτιδα της Ανώτατης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου (ΑΔΙΣΠΟ) και της Σχολής Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ)