Η Ελλάδα, μετά την ιστορική συμφωνία για τις φρεγάτες Belh@rra, είχε ανακοινώσει πανηγυρικά την πρόθεση να αποκτήσει και τρεις κορβέτες Gowind 2500 από τη γαλλική Naval Group, με προαίρεση για +1 και με συμπαραγωγή στα ελληνικά ναυπηγεία.
Το πακέτο αυτό παρουσιαζόταν τότε ως φυσική συνέχεια της ελληνογαλλικής στρατηγικής σχέσης και ως ενδιάμεση λύση ενίσχυσης του Στόλου.
Όμως αυτή η αγορά δεν έγινε ποτέ. Παρά τις εξαγγελίες, καμία σύμβαση δεν υπεγράφη και η αγορά δεν εντάχθηκε ποτέ στους ετήσιους προϋπολογισμούς του Υπουργείου Άμυνας. Οι Gowind, παρότι τεχνικά αξιόλογες, δεν προσέφεραν ικανότητα άμυνας περιοχής, ούτε έφεραν Aster 30, με αποτέλεσμα το ΠΝ να τις θεωρήσει περισσότερο περιπολικές μονάδες υψηλού κόστους παρά φρεγάτες πρώτης γραμμής.
Παράλληλα, δεν υπήρξε σαφής συμφωνία για την ελληνική ναυπήγησή τους αφού τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά και Ελευσίνας βρίσκονταν σε μεταβατική φάση και οι απαιτήσεις της Naval Group κρίθηκαν ασαφείς ή οικονομικά δυσβάσταχτες.
Το αποτέλεσμα; Η αγορά που ανακοινώθηκε με τυμπανοκρουσίες εξαφανίστηκε σιωπηλά, χωρίς ακύρωση, αλλά και χωρίς συνέχεια. Μια ακόμα περίπτωση εξοπλιστικής «εξαγγελίας χωρίς υλοποίηση», από αυτές που περισσεύουν στην αμυντική ιστορία της χώρας.