Το χτύπημα στο South Pars ανοίγει τον πιο επικίνδυνο ενεργειακό πόλεμο των τελευταίων δεκαετιών



Το South Pars είναι κομβικό για την παγκόσμια αγορά ενέργειας και κάθε χτύπημα εκεί ανεβάζει τον κίνδυνο για τιμές, μεταφορές και ενεργειακή ασφάλεια σε ευρύτερη κλίμακα.

Γιατί το South Pars είναι κρίσιμο για την παγκόσμια ενέργεια
Το South Pars δεν είναι ένα απλό κοίτασμα. Είναι το μεγαλύτερο πεδίο φυσικού αερίου στον κόσμο και βασικό σημείο για την ισορροπία της παγκόσμιας αγοράς ενέργειας. Όταν χτυπιέται, το θέμα δεν μένει σε μία χώρα. Απλώνεται πολύ πιο μακριά.

Το κοίτασμα το μοιράζονται Ιράν και Κατάρ. Για το Ιράν είναι κρίσιμο για κατανάλωση και επιρροή στην περιοχή. Για το Κατάρ είναι η βάση της δύναμής του στο LNG. Άρα από εκεί περνά σημαντικό κομμάτι της ενεργειακής ασφάλειας για Ευρώπη και Ασία.

Γι’ αυτό το χτύπημα δεν διαβάζεται μόνο στρατιωτικά. Δείχνει ότι η σύγκρουση αγγίζει πια τις ίδιες τις υποδομές που στηρίζουν την οικονομία.

Ο κίνδυνος για τον Περσικό Κόλπο και το Στενό του Ορμούζ
Το Ιράν το έκανε ακόμα πιο βαρύ όταν άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να μπουν στο στόχαστρο ενεργειακές εγκαταστάσεις σε όλο τον Περσικό Κόλπο. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, στο κάδρο μπαίνουν χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κουβέιτ. Εκεί δεν μιλάμε μόνο για απώλειες παραγωγής, αλλά για σοκ στις τιμές και στις μεταφορές.

Η πρώτη αντίδραση φάνηκε ήδη με την άνοδο του πετρελαίου. Αυτό από μόνο του δείχνει πόσο εύκολα κλονίζεται το σύστημα. Δεν χρειάζεται να ξεφύγει πλήρως η κατάσταση. Αρκεί ο φόβος ότι μπορεί να ξεφύγει.

Υπάρχει και το Στενό του Ορμούζ, απ’ όπου περνά περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου. Αν η κρίση φτάσει εκεί, το πρόβλημα ανεβαίνει αμέσως επίπεδο. Και μόνο η απειλή για τη διέλευση πλοίων αρκεί για να ταράξει την αγορά.

Από την άλλη, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους δύσκολα θα αφήσουν ένα τέτοιο σενάριο χωρίς αντίδραση. Αυτό σημαίνει περισσότερη στρατιωτική πίεση και μεγαλύτερο κίνδυνο να γίνει ένα λάθος που θα ανοίξει κι άλλο την κρίση.

Το βασικό είναι ότι η σύγκρουση δεν μένει πια μόνο στο στρατιωτικό πεδίο. Περνά στην ενέργεια, στις τιμές και τελικά στην καθημερινότητα πολύ περισσότερου κόσμου. Και αυτό την κάνει ακόμα πιο επικίνδυνη.