Τι αναφέρει ισραηλινό ΜΜΕ:
Η Τουρκία, η Συρία και η Ιορδανία προωθούν ένα κοινό σχέδιο για την ανάπτυξη ενός περιφερειακού σιδηροδρομικού διαδρόμου που θα συνδέει την Ευρώπη με τον Κόλπο, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης τουρκικής προσπάθειας για τη δημιουργία εναλλακτικών εμπορικών οδών εν μέσω διαταραχών στα παραδοσιακά θαλάσσια και χερσαία δίκτυα.
Το προτεινόμενο δίκτυο θα εκτείνεται από την Ευρώπη μέσω της Τουρκίας, θα συνεχίζεται σε συριακό έδαφος και θα εκτείνεται νότια στην Ιορδανία, δημιουργώντας μια συνεχή χερσαία γέφυρα μεταξύ των λιμένων της Μεσογείου και των αγορών του Κόλπου. Η πρωτοβουλία βασίζεται σε ένα τριμερές μνημόνιο κατανόησης που υπογράφηκε νωρίτερα αυτόν τον μήνα, με στόχο την αναβάθμιση και την επανασύνδεση των σιδηροδρομικών υποδομών στις τρεις χώρες.
Το έργο αντικατοπτρίζει την ευρύτερη στρατηγική της Άγκυρας να τοποθετηθεί ως κεντρικός κόμβος διαμετακόμισης, καθώς οι γεωπολιτικές εντάσεις διαταράσσουν τις διαδρομές μέσω Ρωσίας, Ιράν και βασικών θαλάσσιων σημείων συμφόρησης. Η Τουρκία προωθεί όλο και περισσότερο τον εαυτό της ως «ασφαλές καταφύγιο» για το εμπόριο και τις ενεργειακές ροές, επιδιώκοντας να επωφεληθεί από την παγκόσμια αστάθεια και να ανακατευθύνει το εμπόριο μέσω του εδάφους της.
Η Συρία παίζει καθοριστικό ρόλο στο σχέδιο, λειτουργώντας ως ο γεωγραφικός σύνδεσμος μεταξύ Τουρκίας και Ιορδανίας και ουσιαστικά αγκυροβολώντας τον διάδρομο μέσω του Λεβάντε. Η Ιορδανία, με τη σειρά της, παρέχει πρόσβαση στην Αραβική Χερσόνησο, με την διαδρομή να αναμένεται τελικά να συνδεθεί με τα σιδηροδρομικά συστήματα του Κόλπου, συμπεριλαμβανομένου του δικτύου της Σαουδικής Αραβίας.
Οι υποστηρικτές υποστηρίζουν ότι ο διάδρομος θα μπορούσε να μειώσει τους χρόνους διέλευσης και να προσφέρει μια εναλλακτική λύση στις συμφορημένες ή ευάλωτες θαλάσσιες οδούς.
Η ιδέα βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον ιστορικό σιδηρόδρομο Hejaz, ο οποίος κάποτε συνέδεε το Λεβάντε με την Αραβική Χερσόνησο πριν τεθεί σε αχρηστία λόγω συγκρούσεων και μετατοπισμένων συνόρων. Η ανανεωμένη προσπάθεια στοχεύει στον εκσυγχρονισμό αυτής της διαδρομής σε έναν διάδρομο εμπορευματικών και επιβατικών μεταφορών υψηλής χωρητικότητας που εκτείνεται σε πολλαπλές περιοχές.
Οι υποστηρικτές υποστηρίζουν ότι ο διάδρομος θα μπορούσε να μειώσει τους χρόνους διέλευσης και να προσφέρει μια εναλλακτική λύση στις συμφορημένες ή ευάλωτες θαλάσσιες οδούς, όπως η Διώρυγα του Σουέζ, ενισχύοντας παράλληλα την περιφερειακή οικονομική ολοκλήρωση. Ωστόσο, παραμένουν σημαντικές προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένων των κατεστραμμένων υποδομών, ιδίως στη Συρία, καθώς και πολιτικών κινδύνων και κινδύνων ασφαλείας κατά μήκος της διαδρομής.
Ενώ η πρωτοβουλία υπογραμμίζει τον αυξανόμενο συντονισμό μεταξύ Άγκυρας, Δαμασκού και Αμμάν, οι αναλυτές προειδοποιούν ότι η μετατροπή του οράματος σε μια βιώσιμη εμπορική αρτηρία θα εξαρτηθεί από τις βιώσιμες επενδύσεις, την περιφερειακή σταθερότητα και τη μακροπρόθεσμη πολιτική ευθυγράμμιση.