Η αγορά των PULS από την Ελλάδα προκαλεί έντονη αντίδραση στην Τουρκία λόγω ισορροπίας ισχύος και εμβέλειας.
Η απόκτηση των συστημάτων PULS από την Ελλάδα δεν πέρασε απαρατήρητη στην Άγκυρα. Αντίθετα, αντιμετωπίστηκε ως εξέλιξη με άμεση επιχειρησιακή σημασία.
Ο λόγος είναι απλός. Το PULS δεν είναι ένα ακόμη σύστημα πυραύλων. Δίνει δυνατότητα πλήγματος σε μεγάλο βάθος με ακρίβεια και ευελιξία. Από την ίδια πλατφόρμα μπορεί να εκτοξεύσει διαφορετικού τύπου πυρομαχικά, από κορεσμό περιοχής μέχρι κατευθυνόμενα πλήγματα σε αποστάσεις που αγγίζουν τα 300 χιλιόμετρα.
Αυτό αλλάζει την εικόνα στο πεδίο.
Σε Θράκη και ανατολικό Αιγαίο δεν υπάρχει πολυτέλεια σταθερής θέσης. Το PULS μπαίνει ρίχνει και φεύγει. Μέχρι να ανοίξει αντίδραση έχει ήδη μετακινηθεί. Εκεί κερδίζεται η επιβίωση.
Παράλληλα, η συμφωνία εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συνεργασίας με το Ισραήλ. Αυτό είναι κάτι που τα τουρκικά μέσα αναδεικνύουν έντονα, συνδέοντάς το με την αεράμυνα και τα μη επανδρωμένα μέσα.
Σε πολιτικό επίπεδο, η είδηση αξιοποιείται και εσωτερικά. Προβάλλεται ως ένδειξη ότι η Ελλάδα ενισχύεται στρατιωτικά, κάτι που χρησιμοποιείται για να στηρίξει τα τουρκικά εξοπλιστικά προγράμματα.
Η ουσία όμως βρίσκεται αλλού. Πρόκειται για μια κίνηση που ενισχύει την ισορροπία ισχύος και δίνει στην Αθήνα περισσότερες επιλογές σε ένα περιβάλλον που παραμένει ασταθές.