Τι αναφέρει ισραηλινό ΜΜΕ:
Σε βίντεο που δημοσίευσε το Al Mayadeen και μεταφράστηκε από το MEMRI, ο βουλευτής της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, Άλι Φαγιάντ, αποκάλυψε ότι ο Τούρκος πρέσβης στη Βηρυτό φέρεται να δήλωσε πως η Άγκυρα στηρίζει τον «ρόλο της αντίστασης» της Χεζμπολάχ στον Λίβανο και ότι η Συρία δεν πρόκειται να υποκύψει στις αμερικανικές και ισραηλινές πιέσεις για να κινηθεί εναντίον της οργάνωσης.
Εάν οι δηλώσεις αυτές αντανακλούν πράγματι την επίσημη θέση της Τουρκίας, τότε προσφέρουν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα εικόνα για τον τρόπο με τον οποίο η Άγκυρα επιχειρεί να διαμορφώσει τη νέα πραγματικότητα στη Συρία και τον Λίβανο μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ.
Η φαινομενική αντίφαση της τουρκικής πολιτικής
Με την πρώτη ματιά, η στάση αυτή μοιάζει παράδοξη.
Για χρόνια, η Τουρκία υπήρξε ένας από τους βασικούς υποστηρικτές της σουνιτικής αντιπολίτευσης στη Συρία, ενώ η Χεζμπολάχ αποτελούσε έναν από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς πυλώνες του καθεστώτος Άσαντ και του ιρανικού άξονα.
- Advertisement -
Κατά τη διάρκεια του συριακού εμφυλίου, οι δύο πλευρές βρέθηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα και συγκρούστηκαν έμμεσα σε πολλά μέτωπα.
Ωστόσο, οι εξελίξεις των τελευταίων ετών δείχνουν ότι για την Άγκυρα η αντιπαράθεση με το Ιράν ή τη Χεζμπολάχ δεν είναι απόλυτη.
Η Τουρκία επιδιώκει να εξελιχθεί στην κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη της Μέσης Ανατολής, επεκτείνοντας την επιρροή της στη Συρία, τον Λίβανο και ευρύτερα στην περιοχή.
Η Άγκυρα θέλει ρόλο σε Συρία και Λίβανο
Σύμφωνα με την ανάλυση, η Τουρκία προσπαθεί να αποτρέψει τη δημιουργία μιας νέας περιφερειακής τάξης πραγμάτων που θα την αφήσει εκτός παιχνιδιού.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η διατήρηση διαύλων επικοινωνίας με τη Χεζμπολάχ προσφέρει στην Άγκυρα πολύτιμα εργαλεία επιρροής στον Λίβανο και της επιτρέπει να εμφανίζεται ως κεντρικός παίκτης στις εξελίξεις της Μέσης Ανατολής.
Για την Τουρκία, η γεωπολιτική ισχύς φαίνεται να υπερισχύει των ιδεολογικών διαφορών.
Κοινός παρονομαστής: Η αντιπαράθεση με το Ισραήλ
Η ανάλυση υπογραμμίζει ότι πολλές φορές οι ιδεολογικές αντιθέσεις μπαίνουν στην άκρη όταν υπάρχει κοινός στρατηγικός στόχος.
Στην προκειμένη περίπτωση, αυτός ο στόχος είναι:
η ανάσχεση της ισραηλινής επιρροής,
η μείωση της ισχύος του Ισραήλ στην περιοχή,
η υποστήριξη της παλαιστινιακής υπόθεσης.
Παρά την ιστορική τους αντιπαλότητα στη Συρία, Τουρκία και Χεζμπολάχ φαίνεται να συναντώνται σε κοινό έδαφος όταν πρόκειται για την αντίθεση στις πολιτικές του Ισραήλ.
Η νέα Συρία και το τουρκικό σχέδιο ισορροπιών
Η Τουρκία παραμένει σήμερα ο σημαντικότερος εξωτερικός υποστηρικτής της νέας πολιτικής πραγματικότητας που διαμορφώνεται στη Συρία.
Παρά ταύτα, δεν φαίνεται να επιθυμεί μια άμεση σύγκρουση μεταξύ του νέου συριακού καθεστώτος και της Χεζμπολάχ.
Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει νέα αποσταθεροποίηση και να επεκτείνει τις συγκρούσεις σε ολόκληρη την περιοχή.
Οι δηλώσεις του Άλι Φαγιάντ ότι η Τουρκία αντιτίθεται στις πιέσεις προς τη Δαμασκό για δράση εναντίον της Χεζμπολάχ αντανακλούν ακριβώς αυτή τη στρατηγική ισορροπιών.
Η Άγκυρα επιδιώκει να διαχειριστεί τις περιφερειακές ισορροπίες και όχι να οδηγηθεί σε μια μετωπική αναμέτρηση που θα αποσταθεροποιήσει το νέο περιβάλλον που επιχειρεί να ελέγξει.
Τι σημαίνει αυτό για το Ισραήλ
Από ισραηλινή σκοπιά, οι εξελίξεις αυτές ενισχύουν την εκτίμηση ότι η τουρκική παρουσία στη Συρία και τον Λίβανο δεν αποσκοπεί μόνο στην πολιτική και οικονομική διείσδυση.
Το Ισραήλ θεωρεί ότι η Τουρκία οικοδομεί στρατηγικά ερείσματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον του στο μέλλον.
Ακόμη και όταν η Άγκυρα υποστηρίζει σουνιτικές δυνάμεις που βρίσκονται απέναντι στον ιρανικό άξονα, διατηρεί παράλληλα ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας και συνεργασίας με τη Χεζμπολάχ, όταν αυτό εξυπηρετεί τους ευρύτερους γεωπολιτικούς της στόχους.
Η Τουρκία ως νέα στρατηγική πρόκληση
Εάν η Τουρκία θεωρεί πράγματι τη Χεζμπολάχ ως νόμιμο τμήμα του λεγόμενου «Άξονα της Αντίστασης», τότε το Ισραήλ βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολύ πιο σύνθετη απειλή από ό,τι στο παρελθόν.
Η παραδοσιακή αντίληψη ότι η Τουρκία και ο ιρανικός-σιιτικός άξονας βρίσκονται σε μόνιμη αντιπαράθεση φαίνεται να αμφισβητείται.
Αντίθετα, διαφαίνεται η δυνατότητα συγκυριακής συνεργασίας γύρω από έναν κοινό στόχο:
τον περιορισμό της ισραηλινής επιρροής και της ελευθερίας δράσης του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.
Ο Ερντογάν βλέπει πρώτα την ισχύ και μετά την ιδεολογία
Η αυξανόμενη επιρροή της Τουρκίας στη Συρία ενδέχεται να της επιτρέψει να προσφέρει πολιτική στήριξη σε δυνάμεις εχθρικές προς το Ισραήλ και να επηρεάσει τις ισορροπίες στα βόρεια σύνορα του εβραϊκού κράτους.
Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι η Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν λειτουργεί με βάση τις παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ σουνιτών και σιιτών.
Καθοδηγείται πρωτίστως από τη λογική της ισχύος, της επιρροής και της γεωπολιτικής επέκτασης.
Για τον λόγο αυτό, το Ισραήλ καλείται πλέον να αντιμετωπίζει την Τουρκία όχι μόνο ως πολιτικό αντίπαλο, αλλά και ως δύναμη που μπορεί να επηρεάζει ένα ευρύ φάσμα οργανώσεων και κρατικών δρώντων που θεωρούνται εχθρικοί προς τα ισραηλινά συμφέροντα.