Νέα εποχή για τις Ένοπλες Δυνάμεις: Το νέο εξοπλιστικό δόγμα αλλάζει τα πάντα – Πλήγματα σε βάθος, drones και ελληνικό C2 στο επίκεντρο
Ριζική αναθεώρηση του αμυντικού σχεδιασμού
Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εισέρχονται σε μια νέα εποχή αμυντικού σχεδιασμού, καθώς η επικαιροποίηση του Μακροπρόθεσμου Προγραμματισμού Αμυντικών Εξοπλισμών (ΜΠΑΕ) δεν περιορίζεται πλέον στην αγορά νέων οπλικών συστημάτων, αλλά εισάγει μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία.
Σύμφωνα με πληροφορίες του OnAlert, ο νέος σχεδιασμός βασίζεται σε τέσσερις στρατηγικούς άξονες, με στόχο τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου, δικτυοκεντρικού και τεχνολογικά προηγμένου συστήματος αποτροπής, το οποίο θα συνδυάζει στρατηγικά όπλα, τεχνητή νοημοσύνη, μη επανδρωμένα μέσα και ισχυρή ελληνική αμυντική βιομηχανία.
Το μήνυμα που εκπέμπεται από τα Επιτελεία είναι σαφές:
Οι αποσπασματικές αγορές ανήκουν στο παρελθόν. Στόχος είναι ένα ενιαίο οικοσύστημα ισχύος όπου αισθητήρες, όπλα, δίκτυα, πλατφόρμες και συστήματα διοίκησης θα λειτουργούν ως ένα ενιαίο σύνολο.
Πρώτος άξονας: Στρατηγικά πλήγματα σε μεγάλο βάθος
Η πρώτη μεγάλη προτεραιότητα αφορά την ανάπτυξη δυνατοτήτων στρατηγικής κρούσης, δηλαδή όπλων που θα μπορούν να πλήττουν κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές σε πολύ μεγάλες αποστάσεις.
Τα πρόσφατα διδάγματα από τους πολέμους στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή απέδειξαν ότι η αποτροπή δεν εξαρτάται μόνο από την άμυνα της πρώτης γραμμής, αλλά κυρίως από την ικανότητα να καταστρέφονται κέντρα διοίκησης, αεροδρόμια, αποθήκες πυρομαχικών, συστήματα αεράμυνας και κόμβοι ανεφοδιασμού πριν ακόμη εξελιχθεί μια σύγκρουση.
Στο πλαίσιο αυτό εξετάζονται λύσεις όπως:
βαλλιστικοί πύραυλοι LORA
πολλαπλοί εκτοξευτές PULS
όπλα stand-off μεγάλης ακτίνας για τα Rafale, τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35
δυνατότητες στρατηγικής κρούσης και για το Πολεμικό Ναυτικό, μέσω φρεγατών και υποβρυχίων.
Δεύτερος άξονας: Ελληνικό C2 και πραγματικά δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις
Το δεύτερο μεγάλο βήμα αφορά τη δημιουργία ενός ενιαίου συστήματος Διοίκησης και Ελέγχου (C2) made in Greece, το οποίο θα αποτελέσει τον «εγκέφαλο» όλων των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Ο στόχος είναι ραντάρ, UAV, πλοία, μαχητικά, αντιαεροπορικά συστήματα, πυροβολικό και μονάδες πρώτης γραμμής να ανταλλάσσουν δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, επιτρέποντας ταχύτερη λήψη αποφάσεων και ακριβέστερη προσβολή στόχων.
Η ελληνική πλευρά επιδιώκει να αποκτήσει επιχειρησιακή αυτονομία, μειώνοντας την εξάρτηση από ξένες πλατφόρμες στους κρίσιμους τομείς της διοίκησης και του ελέγχου.
Τρίτος άξονας: Drones παντού – Στον αέρα, στη θάλασσα και κάτω από αυτή
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στα μη επανδρωμένα συστήματα, καθώς η εμπειρία των τελευταίων πολέμων απέδειξε ότι τα drones αποτελούν πλέον βασικό παράγοντα ισχύος.
Το νέο ΜΠΑΕ προβλέπει τη δημιουργία μιας ολόκληρης οικογένειας μη επανδρωμένων μέσων, που θα περιλαμβάνει:
οπλισμένα UAV και UCAV
περιφερόμενα πυρομαχικά
USV (μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας)
υποβρύχια μη επανδρωμένα μέσα
σύγχρονα αντι-drone συστήματα.
Στόχος είναι η δημιουργία μεγάλων αριθμών φθηνών αλλά αποτελεσματικών μέσων, τα οποία θα μπορούν να λειτουργούν σε περιβάλλον έντονου ηλεκτρονικού πολέμου και κορεσμού.
Τέταρτος άξονας: Ελληνική παραγωγή και επιχειρησιακή ανθεκτικότητα
Το τέταρτο και ίσως πιο κρίσιμο σκέλος του σχεδίου αφορά την ανθεκτικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η νέα φιλοσοφία προβλέπει:
μεγάλα αποθέματα πυρομαχικών
συμβάσεις μακροχρόνιας υποστήριξης (FOS)
εγχώριες γραμμές παραγωγής
ενίσχυση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας
μεταφορά τεχνογνωσίας και συμπαραγωγές.
Το ζητούμενο δεν είναι μόνο η αγορά νέων οπλικών συστημάτων, αλλά η δυνατότητα παραγωγής, συντήρησης, αναβάθμισης και ταχείας αναπλήρωσής τους μέσα στην Ελλάδα, ώστε οι Ένοπλες Δυνάμεις να μπορούν να αντέξουν ακόμη και σε μια μακρά κρίση.
Το νέο δόγμα της ελληνικής αποτροπής
Το επικαιροποιημένο ΜΠΑΕ φιλοδοξεί να αποτελέσει τον οδικό χάρτη των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων για την επόμενη δεκαετία.
Η φιλοσοφία του δεν βασίζεται πλέον μόνο στις μεγάλες πλατφόρμες, αλλά στη διασύνδεση όλων των μέσων σε ένα ενιαίο επιχειρησιακό δίκτυο, όπου η πληροφορία, η ταχύτητα λήψης αποφάσεων και η δυνατότητα άμεσης προσβολής στόχων θα αποτελούν τον πολλαπλασιαστή ισχύος.
Η αποτροπή του αύριο θα στηρίζεται σε τέσσερις πυλώνες: στρατηγικά πλήγματα μεγάλης ακτίνας, ελληνικό δικτυοκεντρικό C2, μαζική αξιοποίηση μη επανδρωμένων συστημάτων και ισχυρή εγχώρια αμυντική βιομηχανία.
Εφόσον ο σχεδιασμός υλοποιηθεί, η Ελλάδα επιδιώκει να μετατρέψει τις Ένοπλες Δυνάμεις της από ένα σύνολο ισχυρών αλλά μεμονωμένων οπλικών συστημάτων σε ένα πλήρως διασυνδεδεμένο, ευέλικτο και τεχνολογικά προηγμένο οικοσύστημα αποτροπής, ικανό να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του σύγχρονου πεδίου μάχης.