Η ναυτοσύνη υπήρξε πάντοτε χαρακτηριστικό των Ελλήνων, αρχής γενομένης από την αρχαιότητα. Η θέση της Ελλάδας, η ακτογραμμή της, το νησιωτικό σύμπλεγμα του Αιγαίου πρωτίστως, το ανήσυχο και επιχειρηματικό πνεύμα του Έλληνα, η γοητεία που ασκεί ο θαλάσσιος χώρος συνέβαλλαν ώστε η θάλασσα να αποτελέσει προνομιακό περιβάλλον για το Πολεμικό αλλά και το Εμπορικό Ναυτικό μας.
Τα τελευταία έτη η εικόνα αυτή έχει μεταβληθεί σημαντικά με την απροθυμία των νέων να ακολουθήσουν το ναυτικό επάγγελμα, αλλά και των ευρισκομένων εντός του χώρου αυτού να σταδιοδρομήσουν επί σειρά ετών. Η θάλασσα πλέον δεν ελκύει επαγγελματικά όπως συνέβαινε κατά το παρελθόν. Η θάλασσα φυσικά δεν άλλαξε, αυτό που άλλαξε είναι οι νοοτροπίες αλλά και οι συνθήκες του επαγγέλματος.
Η ζωή στη θάλασσα δεν είναι εύκολη, έχει πληθώρα δυσκολιών και προκλήσεων, απαιτεί κόπο, απαιτεί σύνεση, απαιτεί εμμονή, απαιτεί αντοχή, σωματική, πνευματική και ψυχική, απαιτεί ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που ίσως στις σύγχρονες και προοδευμένες κοινωνίες, αποτελούν είδος που σπανίζει. Από την άλλη πλευρά η θάλασσα ασκεί μια γοητεία και μια έλξη που κατά τη γνώμη μου λίγα περιβάλλοντα παρέχουν.
Αυτό που χρειάζεται πλέον είναι η θάλασσα να αποτελέσει πεδίο επιλογής για τους νέους ανθρώπους. Δεν έχω τη πλήρη γνώση για τα τεκταινόμενα στο Εμπορικό Ναυτικό, επομένως δεν θα διακινδυνεύσω εκφορά άποψης.
Για το Πολεμικό Ναυτικό πιστεύω ότι η πολιτική ηγεσία δεν έχει αντιληφθεί τις επικρατούσες συνθήκες αναφορικά με τα πληρώματα των πολεμικών πλοίων, είτε γιατί ποτέ δεν ζήτησε εις βάθος ενημέρωση, είτε γιατί ερμήνευσε εσφαλμένα τις μελέτες για το μέγιστο πρόβλημα που μαστίζει το Πολεμικό Ναυτικό, είτε γιατί δεν θέλει να διαφοροποιήσει τις ιδιαίτερες συνθήκες του σε σχέση με το Στρατό Ξηράς και την Πολεμική Αεροπορία, είτε γιατί δεν επιχείρησε ποτέ να πλεύσει κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης και υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες με σκάφος του Πολεμικού Ναυτικού επί σειρά ημερών, ως ο καθ’ύλην αρμόδιος προϊστάμενος τους.
Αντίστοιχα η στρατιωτική ηγεσία δεν μπόρεσε να ιεραρχήσει ορθά τη σειρά των παρόντων προβλημάτων, θεωρώντας ότι το πρόβλημα είναι κυρίως μισθολογικό, το οποίο αποτελεί μέγα λάθος.
Τα δεδομένα ήταν βέβαια εις γνώση της. Συμπερασματικά οι συνθήκες που «πλέει» σε παρόντα χρόνο το πολεμικό Ναυτικό είναι συνθήκες «πλου σε περιορισμένα ύδατα», επομένως χρειάζεται λεπτομερής προετοιμασία, σχεδίαση και ακολούθως πιστή εκτέλεση.
Αδιέξοδα στη θάλασσα δεν υπάρχουν
Αντιναύαρχος ε.α Σταύρος Καρλατηρας ΠΝ
Επίτιμος Διοικητής Σχολής Ναυτικών Δοκίμων