Ο Χρήστος Κωνσταντινίδης αναλύει το επικίνδυνο παρασκήνιο της Αμπού αλ-Ντουχούρ, τη σύγκρουση Μπάρακ–Κατς και τη νέα ισραηλινή κόκκινη γραμμή απέναντι στην Άγκυρα – Γιατί η τουρκική συμπεριφορά απέναντι στο Ισραήλ διαφέρει από εκείνη απέναντι στην Ελλάδα
Ένα ισραηλινό αεροπορικό πλήγμα βαθιά μέσα στη Συρία ήταν αρκετό για να αποκαλύψει ότι πίσω από τη σκληρή ρητορική της Άγκυρας υπάρχουν όρια, υπολογισμοί κόστους και –κυρίως– ένας πολύ συγκεκριμένος φόβος κλιμάκωσης όταν απέναντί της βρίσκεται μία δύναμη αποφασισμένη να χρησιμοποιήσει στρατιωτική ισχύ.
Η επίθεση στην αεροπορική βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ, κοντά στην τουρκική ζώνη επιρροής στη βόρεια Συρία, δεν ήταν ένα ακόμη επεισόδιο του συριακού πολέμου.
Ήταν μήνυμα προς την Τουρκία.
Και αυτό το μήνυμα δεν μεταδόθηκε μέσω ανακοίνωσης.
Μεταδόθηκε με μαχητικά αεροσκάφη και πυρομαχικά.
Ο διευθυντής σύνταξης του Geopolitico.gr Χρήστος Κωνσταντινίδης, αναλύοντας την υπόθεση, θέτει μία εξαιρετικά κρίσιμη παράμετρο:
η Τουρκία εμφανίζεται πολύ πιο προσεκτική όταν γνωρίζει ότι η απέναντι πλευρά όχι μόνο μπορεί αλλά και είναι διατεθειμένη να επιβάλει πραγματικό στρατιωτικό κόστος.
Και αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη παρατήρηση για την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία.
Αμπού αλ-Ντουχούρ: Εκεί όπου η Τουρκία συνάντησε την ισραηλινή κόκκινη γραμμή
Το Ισραήλ έπληξε την Αμπού αλ-Ντουχούρ τη νύχτα 17 προς 18 Αυγούστου.
Το Ισραηλινό Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας – INSS αναφέρει ότι οκτώ πυρομαχικά έπληξαν τους διαδρόμους της βάσης, η οποία βρίσκεται περίπου 60 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα.
Το γραφείο του Μπενιαμίν Νετανιάχου συνέδεσε ουσιαστικά το πλήγμα με την πληροφορία ότι η Συρία ετοιμαζόταν να επιτρέψει ανάπτυξη τουρκικών δυνάμεων στην εγκατάσταση, κάτι που το Ισραήλ θεωρούσε παραβίαση του status quo και κόκκινη γραμμή ασφαλείας.
Η Τουρκία και η Συρία αρνήθηκαν ότι σχεδιαζόταν μόνιμη τουρκική βάση.
Όμως η ισραηλινή απάντηση είχε ήδη δοθεί.
Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: η Ιερουσαλήμ δεν πρόκειται να περιμένει μέχρι μία απειλή να εγκατασταθεί για να αντιδράσει.