Μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα γεωπολιτική ανάγνωση για την Τουρκία κερδίζει έδαφος σε ινδικά μέσα ενημέρωσης και αναλυτικούς κύκλους: η Άγκυρα βλέπει χώρες με τις οποίες βρίσκεται σε ανταγωνισμό ή διατηρεί σοβαρές διαφορές να ενισχύονται ταυτόχρονα με προηγμένα οπλικά συστήματα από δύο από τις σημαντικότερες αμυντικές δυνάμεις της περιοχής – την Ινδία και το Ισραήλ.
Η εικόνα που παρουσιάζεται είναι εντυπωσιακή.
Το Ισραήλ εξοπλίζει πλέον την Ελλάδα με την «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Η Ινδία έχει μετατρέψει την Αρμενία σε έναν από τους μεγαλύτερους πελάτες της αμυντικής της βιομηχανίας.
Ελλάδα και Ινδία εμβαθύνουν θεαματικά τη στρατιωτική και αμυντική βιομηχανική συνεργασία τους.
Κύπρος και Ινδία έχουν συμφωνήσει επίσημο αμυντικό οδικό χάρτη έως το 2031, ενώ στη Λευκωσία έχει καταγραφεί ενδιαφέρον ακόμη και για BrahMos.
Και παράλληλα, το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία ενισχύουν τον δικό τους στρατηγικό άξονα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η ινδική ανάγνωση είναι ωμή:
η Τουρκία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα ολοένα δυσκολότερο γεωπολιτικό περιβάλλον.
«Η Τουρκία βρίσκεται σε μεγάλο πρόβλημα»
Η χαρακτηριστική ινδική προσέγγιση συνοψίζεται στη φράση:
«Η Τουρκία βρίσκεται σε μεγάλο πρόβλημα. Αυτή τη στιγμή τόσο η Ινδία όσο και το Ισραήλ εξοπλίζουν γείτονες της Τουρκίας με προηγμένα όπλα».
Και αμέσως ακολουθεί η πολιτική ερμηνεία:
«Ο Ερντογάν δεν είναι χαρούμενος γι’ αυτό».
Πρόκειται ασφαλώς για δημοσιογραφική και γεωπολιτική εκτίμηση και όχι για επίσημη θέση της κυβέρνησης της Ινδίας.
Αλλά η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η συγκεκριμένη ανάλυση είναι υπαρκτή.
Από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τον Νότιο Καύκασο, το Νέο Δελχί αναπτύσσει αμυντικές σχέσεις με κράτη που βρίσκονται σε διαφορετικού βαθμού ανταγωνισμό με την Άγκυρα.
Πρώτο μέτωπο: Η Ελλάδα αποκτά την «Ασπίδα του Αχιλλέα»
Το πρώτο στοιχείο που αναδεικνύουν οι ινδικές αναλύσεις είναι φυσικά η τεράστια συμφωνία Ελλάδας–Ισραήλ.
Η Αθήνα υπέγραψε συμφωνία περίπου 3 δισ. ευρώ – σχεδόν 3,5 δισ. δολαρίων – για τη δημιουργία του Ελληνικού Θόλου, της πολυεπίπεδης αρχιτεκτονικής αεράμυνας «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει:
David’s Sling
BARAK MX
SPYDER
MMR ραντάρ
εθνικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου
και Drone Dome για την αντιμετώπιση UAV.
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αμυντική συμφωνία στην ιστορία των σχέσεων Ελλάδας–Ισραήλ και μία από τις μεγαλύτερες αμυντικές εξαγωγές του Ισραήλ.
Ινδική ανάγνωση: Ο Ελληνικός Θόλος κοιτά και προς το Αιγαίο
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» επισήμως δεν χαρακτηρίζεται πρόγραμμα εναντίον συγκεκριμένου κράτους.
Η αποστολή της είναι η προστασία της ελληνικής επικράτειας από:
αεροσκάφη, UAV, cruise missiles και βαλλιστικές απειλές.
Ωστόσο, σε ξένες στρατηγικές αναλύσεις, η γεωγραφία δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Η Ελλάδα διατηρεί χρόνια ζητήματα ασφαλείας με την Τουρκία στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε τόσο δραστική ενίσχυση της ελληνικής αεράμυνας επηρεάζει αναπόφευκτα και τους τουρκικούς στρατιωτικούς υπολογισμούς.
Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο Ινδοί αναλυτές βλέπουν μία ευρύτερη εικόνα.
Δεύτερο μέτωπο: Η Ινδία εξοπλίζει μαζικά την Αρμενία
Στην άλλη πλευρά της Τουρκίας, στον Νότιο Καύκασο, βρίσκεται η Αρμενία.
Και εκεί η Ινδία έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους προμηθευτές οπλικών συστημάτων του Ερεβάν.
Σύμφωνα με πρόσφατα ινδικά στοιχεία και δημοσιεύματα, τα αμυντικά συμβόλαια Ινδίας–Αρμενίας από το 2020 έχουν φτάσει ή ξεπεράσει περίπου τα 2 δισ. δολάρια, ενώ επίσημη ινδική ανάλυση ανεβάζει τις σχετικές συμφωνίες περίπου στα 2,2 δισ. δολάρια.
Η λίστα είναι εντυπωσιακή.
Akash, Pinaka, ATAGS και Swathi στην Αρμενία
Η Αρμενία έχει αποκτήσει ή παραγγείλει από την Ινδία συστήματα όπως:
Akash αντιαεροπορικούς πυραύλους
Pinaka πολλαπλούς εκτοξευτές ρουκετών
ATAGS πυροβόλα 155 χιλιοστών
Swathi Weapon Locating Radars
καθώς και drones, anti-drone μέσα και άλλα συστήματα πυροβολικού.
Η συμφωνία για τα Akash, σύμφωνα με ινδική κυβερνητική ανάλυση, υπολογίζεται περίπου στα 700 εκατ. δολάρια, ενώ η Αρμενία αποτέλεσε τον πρώτο ξένο πελάτη του συγκεκριμένου ινδικού συστήματος αεράμυνας.
Τα ινδικά ΜΜΕ συνδέουν ευθέως αυτή τη συνεργασία με την περιφερειακή εξίσωση Τουρκίας–Αζερμπαϊτζάν–Πακιστάν.
Το τρίγωνο Τουρκίας–Αζερμπαϊτζάν–Πακιστάν
Το Αζερμπαϊτζάν είναι ο βασικός αντίπαλος της Αρμενίας.
Η Τουρκία αποτελεί τον στενότερο στρατηγικό και στρατιωτικό εταίρο του Μπακού.
Και το Πακιστάν έχει επίσης αναπτύξει στενούς δεσμούς με Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν.
Ακριβώς γι’ αυτό, ινδικά δημοσιεύματα αντιμετωπίζουν την εξοπλιστική σχέση Νέου Δελχί–Ερεβάν ως κάτι πολύ μεγαλύτερο από μία απλή εμπορική συναλλαγή.
Οι Times of India, για παράδειγμα, σημειώνουν ότι η αμυντική σχέση Ινδίας–Αρμενίας εξελίσσεται πλέον σε δομημένη στρατιωτική συνεργασία, την ώρα που η Τουρκία και το Πακιστάν ενισχύουν τον στρατηγικό τους δεσμό με το Αζερμπαϊτζάν.
Η Ινδία απαντά έμμεσα στο Πακιστάν
Εδώ βρίσκεται μία ακόμη βαθύτερη διάσταση.
Για το Νέο Δελχί, η Τουρκία δεν είναι απλώς μακρινός περιφερειακός παίκτης.
Η Άγκυρα έχει αναπτύξει τα τελευταία χρόνια στενότατη στρατιωτική σχέση με το Πακιστάν.
Το Πακιστάν είναι ο βασικός στρατηγικός αντίπαλος της Ινδίας.
Κατά συνέπεια, κάθε κίνηση της Τουρκίας προς το Ισλαμαμπάντ παρακολουθείται εξαιρετικά προσεκτικά στο Νέο Δελχί.
Και αντίστροφα, η Ινδία ενισχύει τις σχέσεις της με κράτη όπως:
Αρμενία, Ελλάδα και Κύπρος.
Η Ελλάδα περνά στην ινδική στρατηγική εξίσωση
Η σημαντικότερη ίσως εξέλιξη για την Αθήνα είναι ότι οι σχέσεις Ελλάδας–Ινδίας έχουν πλέον ξεπεράσει κατά πολύ το επίπεδο της διπλωματικής φιλίας.
Τον Φεβρουάριο του 2026 οι υπουργοί Άμυνας των δύο χωρών υπέγραψαν Κοινή Δήλωση Πρόθεσης για την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, με στόχο τη δημιουργία πενταετούς οδικού χάρτη.
Παράλληλα, έχει υπογραφεί και το Military Cooperation Programme 2026, το οποίο επεκτείνει τις κοινές στρατιωτικές δραστηριότητες και προβλέπει συνεργασία σε τομείς όπως η καινοτομία και οι ειδικές επιχειρήσεις.
Αθήνα και Νέο Δελχί δημιουργούν πλέον πραγματικό αμυντικό περιεχόμενο στη στρατηγική τους σχέση.
BrahMos για την Ελλάδα; Τι ισχύει πραγματικά
Εδώ χρειάζεται προσοχή.
Ινδικές αναλύσεις και δημοσιεύματα εντάσσουν συχνά το BrahMos στη συζήτηση για τη μελλοντική αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ινδίας.
Το BrahMos είναι ένα από τα ισχυρότερα εξαγωγικά «χαρτιά» του Νέου Δελχί και ένα υπερηχητικό cruise missile με δυνατότητα προσβολής χερσαίων και ναυτικών στόχων.
Ωστόσο, δεν υπάρχει μέχρι σήμερα δημόσια επιβεβαιωμένη ελληνική παραγγελία BrahMos.
Άλλο λοιπόν η συζήτηση και το ενδεχόμενο.
Και άλλο μία υπογεγραμμένη συμφωνία.
Αυτό δεν μειώνει τη σημασία του θέματος.
Δείχνει όμως ότι βρισκόμαστε ακόμη στο επίπεδο των πιθανών μελλοντικών επιλογών.
Αν όμως μπει BrahMos στην Ελλάδα, η εξίσωση αλλάζει
Εάν στο μέλλον η Ελλάδα αποφασίσει να εξετάσει σοβαρά ένα τέτοιο σύστημα, τότε η στρατηγική συζήτηση θα αλλάξει δραματικά.
Το BrahMos δεν είναι αμιγώς αμυντικό όπλο όπως ένα σύστημα αεράμυνας.
Είναι όπλο πλήγματος μεγάλης απόστασης και υψηλής ταχύτητας.
Η ενσωμάτωσή του σε ελληνικό οπλοστάσιο θα έδινε μία εντελώς διαφορετική διάσταση στην ελληνική δυνατότητα αποτροπής.
Γι’ αυτό και η πιθανότητα αποκτά τόσο μεγάλη δημοσιότητα σε αναλύσεις στην Ινδία.
Κύπρος–Ινδία: Ο πενταετής αμυντικός οδικός χάρτης είναι γεγονός
Αν για το BrahMos και την Ελλάδα χρειάζεται ακόμη επιφύλαξη, για την Κύπρο το θεσμικό βήμα είναι ήδη πραγματικότητα.
Τον Μάιο του 2026, κατά την επίσκεψη του Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ινδία, Νέο Δελχί και Λευκωσία αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε Στρατηγική Εταιρική Σχέση.
Παράλληλα ολοκληρώθηκε επίσημος:
«Οδικός Χάρτης Αμυντικής Συνεργασίας Ινδίας–Κύπρου για την περίοδο 2026–2031».
Το γεγονός αυτό αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αλλαγές στις σχέσεις των δύο χωρών εδώ και δεκαετίες.
Η Κύπρος κοιτά και το BrahMos
Και εδώ τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο ενδιαφέροντα.
Οι Times of India έχουν αναφέρει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει εκφράσει έντονο ενδιαφέρον για την απόκτηση BrahMos cruise missiles και ινδικών kamikaze drones.
Πρόκειται προς το παρόν για ενδιαφέρον και όχι ολοκληρωμένη αγορά.
Ωστόσο, εάν μια τέτοια συμφωνία προχωρήσει, θα σηματοδοτήσει την είσοδο σημαντικών ινδικών οπλικών συστημάτων στην ίδια την καρδιά της Ανατολικής Μεσογείου.
Και αυτό προφανώς θα παρακολουθηθεί εξαιρετικά στενά από την Άγκυρα.
Η γεωγραφία εξηγεί γιατί η Τουρκία παρακολουθεί
Αν δει κανείς τον χάρτη, η ινδική ανάλυση γίνεται πιο εύκολα κατανοητή.
Στα δυτικά της Τουρκίας:
η Ελλάδα.
Στη νοτιοανατολική Μεσόγειο:
η Κυπριακή Δημοκρατία και το Ισραήλ.
Στα ανατολικά, στον Νότιο Καύκασο:
η Αρμενία.
Και όλα αυτά τα κράτη αναπτύσσουν σε διαφορετικό βαθμό αμυντικούς δεσμούς είτε με την Ινδία, είτε με το Ισραήλ, είτε και με τους δύο.
Αυτό δεν αποτελεί στρατιωτική «περικύκλωση» με την κυριολεκτική έννοια.
Δεν υπάρχει κοινό στρατηγείο.
Δεν υπάρχει συλλογική αμυντική ρήτρα.
Δεν υπάρχει κοινό πολεμικό σχέδιο.
Υπάρχει όμως ένα πλέγμα συγκλινόντων συμφερόντων που η Άγκυρα δεν μπορεί να αγνοήσει.
Ινδία + Ισραήλ + Ελλάδα + Κύπρος: Υπάρχει πραγματικά «άξονας»;
Η πιο εντυπωσιακή φράση της ινδικής ανάλυσης είναι:
«Ο άξονας σχηματίζεται: Ινδία + Ισραήλ + Ελλάδα + Κύπρος».
Χρειάζεται όμως ακριβής ανάγνωση.
Δεν υπάρχει επίσημος τετραμερής αμυντικός άξονας με αυτή τη μορφή.
Υπάρχουν όμως τρεις διαφορετικές, αλλά ολοένα περισσότερο συνδεδεμένες στρατηγικές σχέσεις:
Ελλάδα–Ισραήλ
Ελλάδα–Ινδία
Ινδία–Κύπρος
ενώ παράλληλα υπάρχει η ήδη βαθιά:
Ελλάδα–Κύπρος–Ισραήλ τριμερής συνεργασία.
Αν αυτά τα κομμάτια συνεχίσουν να εμβαθύνονται, τότε πράγματι μπορεί να προκύψει ένα άτυπο τετράγωνο στρατηγικών συμφερόντων από τον Ινδοειρηνικό μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.
Τι ενώνει πραγματικά τις τέσσερις χώρες
Δεν είναι μόνο η Τουρκία.
Αυτό πρέπει να υπογραμμιστεί.
Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ και Ινδία έχουν κοινό ενδιαφέρον για:
ελεύθερες θαλάσσιες οδούς
ασφάλεια εμπορίου
ενεργειακές διασυνδέσεις
τεχνολογία
αντιτρομοκρατία
κυβερνοασφάλεια
και σταθερότητα από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό.
Επομένως, η σύγκλιση δεν δημιουργείται αποκλειστικά «εναντίον» κάποιου.
Όμως οι ταυτόχρονες αντιπαραθέσεις με την Τουρκία λειτουργούν ως πρόσθετος καταλύτης.
Το Πακιστάν φέρνει Ινδία και Τουρκία σε διαφορετικά στρατόπεδα
Το βαθύτερο σημείο βρίσκεται ίσως στη σχέση Τουρκίας–Πακιστάν.
Η Άγκυρα και το Ισλαμαμπάντ έχουν αναπτύξει στενότατους δεσμούς στους τομείς:
αμυντικής βιομηχανίας, ναυπηγικών προγραμμάτων, αεροπορίας, UAV και στρατιωτικής εκπαίδευσης.
Για την Ινδία αυτό έχει άμεση στρατηγική σημασία.
Και επομένως το Νέο Δελχί έχει κίνητρο να δημιουργήσει βαθύτερες σχέσεις με κράτη τα οποία μπορούν να λειτουργήσουν ως γεωπολιτικοί εταίροι απέναντι σε ένα ευρύτερο τουρκοπακιστανικό δίκτυο.
Εδώ ακριβώς συναντώνται τα συμφέροντα της Ινδίας με εκείνα της Ελλάδας και της Κύπρου.
Το Ισραήλ είναι ο δεύτερος μεγάλος καταλύτης
Το Ισραήλ αποτελεί τον άλλο πυλώνα της εξίσωσης.
Η χώρα διαθέτει στενή στρατηγική σχέση με την Ινδία εδώ και δεκαετίες.
Ταυτόχρονα, έχει αναπτύξει εξαιρετικά βαθιά στρατιωτική συνεργασία με Ελλάδα και Κύπρο.
Και πλέον η Ελλάδα αποκτά μία πλήρη εθνική αεράμυνα βασισμένη σε ισραηλινή αρχιτεκτονική.
Το Ισραήλ λειτουργεί επομένως ως ο κρίκος που συνδέει τη στρατηγική γεωγραφία της Ανατολικής Μεσογείου με έναν από τους σημαντικότερους παίκτες του Ινδοειρηνικού: την Ινδία.
Από την Ανατολική Μεσόγειο στον Ινδοειρηνικό
Η Ελλάδα επίσης έχει αρχίσει να κοιτά πολύ πιο ανατολικά.
Οι στρατιωτικές επαφές με την Ινδία αυξάνονται.
Ελληνικά μαχητικά συμμετέχουν σε ινδικές ασκήσεις.
Ινδικές και ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ενισχύουν τη μεταξύ τους εκπαίδευση.
Η αμυντική βιομηχανία μπαίνει πλέον στο κέντρο της σχέσης.
Και η Ελλάδα τοποθετεί αξιωματικό σύνδεσμο στο Information Fusion Centre–Indian Ocean Region, ενισχύοντας την παρουσία της στο σύστημα θαλάσσιας ασφάλειας του Ινδικού Ωκεανού.
Αυτό δείχνει ότι η σχέση Αθήνας–Νέου Δελχί αποκτά στρατηγικό βάθος που πριν από λίγα χρόνια δεν υπήρχε.
Τι βλέπει τελικά η Άγκυρα
Από τουρκική σκοπιά, η εικόνα είναι σύνθετη.
Στον Καύκασο:
η Ινδία εξοπλίζει την Αρμενία.
Στο Αιγαίο:
η Ελλάδα αποκτά έναν από τους πλέον προηγμένους πολυεπίπεδους Θόλους αεράμυνας στον κόσμο από το Ισραήλ.
Στην Κύπρο:
η Λευκωσία οικοδομεί πενταετή αμυντική συνεργασία με την Ινδία και εξετάζει προηγμένα ινδικά οπλικά συστήματα.
Και στην Ανατολική Μεσόγειο:
Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ εμβαθύνουν τη στρατηγική τους σχέση.
Δεν πρόκειται για μία ενιαία οργανωμένη συμμαχία εναντίον της Τουρκίας.
Αλλά η στρατηγική πίεση προς την Άγκυρα αυξάνεται από πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις ταυτόχρονα.
Η Τουρκία δημιουργεί και η ίδια τους αντισυσπειρωτικούς μηχανισμούς
Υπάρχει όμως και ένα ευρύτερο ερώτημα.
Σε ποιο βαθμό η ίδια η τουρκική πολιτική ωθεί άλλες χώρες πιο κοντά;
Η βαθιά συμμαχία με το Πακιστάν έχει συνέπειες στις σχέσεις με την Ινδία.
Η στενή σχέση με το Αζερμπαϊτζάν δημιουργεί αντίθετα συμφέροντα με την Αρμενία.
Οι διαφορές με Ελλάδα και Κύπρο δημιουργούν ανάγκη ισχυρότερων διεθνών συνεργασιών για Αθήνα και Λευκωσία.
Και η επιδείνωση των σχέσεων με το Ισραήλ ενισχύει ακόμη περισσότερο τη στρατηγική σημασία της ελληνικής και κυπριακής συνεργασίας για το Τελ Αβίβ.
Με άλλα λόγια, η ίδια η τουρκική εξωτερική πολιτική μπορεί να λειτουργεί ως καταλύτης για τη σύγκλιση κρατών που διαφορετικά δεν θα είχαν τόσο ισχυρό λόγο να συντονιστούν.
«Ο άξονας σχηματίζεται» – Υπερβολή ή προειδοποίηση;
Η φράση των ινδικών αναλύσεων είναι σίγουρα δραματική.
«India + Israel + Greece + Cyprus».
Σήμερα δεν αποτελεί θεσμική πραγματικότητα.
Αύριο όμως;
Εάν συνεχιστούν:
η αμυντική βιομηχανική συνεργασία Ελλάδας–Ινδίας,
η στρατηγική σχέση Ινδίας–Κύπρου,
η βαθιά αμυντική διασύνδεση Ελλάδας–Ισραήλ,
και η τριμερής Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ,
τότε ένα πολύ πιο οργανωμένο σχήμα συνεργασίας δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Δεν χρειάζεται καν να πάρει τη μορφή επίσημης στρατιωτικής συμμαχίας.
Μπορεί να στηρίζεται σε:
κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή πληροφοριών, αμυντική τεχνολογία, ναυτική ασφάλεια, ενεργειακές υποδομές και εξοπλιστικά προγράμματα.
Και αυτό μπορεί να είναι αρκετό για να επηρεάσει την περιφερειακή ισορροπία.
Η μεγάλη εικόνα: Δύο γεωπολιτικά δίκτυα αρχίζουν να διακρίνονται
Αν το δούμε σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα, δύο διαφορετικά δίκτυα συνεργασιών αρχίζουν να γίνονται ορατά.
Από τη μία:
Τουρκία – Πακιστάν – Αζερμπαϊτζάν, με ολοένα βαθύτερες αμυντικές σχέσεις και με τη Σαουδική Αραβία να αποκτά πλέον επίσης ιδιαίτερη θέση μέσω του νέου αμυντικού Συμφώνου της Μέκκας.
Από την άλλη πλευρά:
Ινδία – Αρμενία – Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ, όχι ως ενιαία συμμαχία, αλλά ως ένα σύνολο επικαλυπτόμενων στρατηγικών σχέσεων.
Αυτή η σύγκριση δεν πρέπει να υπεραπλουστευθεί.
Οι χώρες δεν λειτουργούν σε απόλυτα αντίπαλα στρατόπεδα.
Όμως οι γραμμές στρατηγικής σύγκλισης γίνονται ολοένα πιο ορατές.
Και η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο
Για την Αθήνα, η νέα κατάσταση δημιουργεί μία μοναδική ευκαιρία.
Η Ελλάδα βρίσκεται γεωγραφικά στο σημείο που μπορεί να συνδέσει:
Ευρώπη – Ανατολική Μεσόγειο – Μέση Ανατολή – Ινδικό Ωκεανό.
Έχει στρατηγική σχέση με το Ισραήλ.
Αναβαθμίζει με ταχύτητα τη σχέση με την Ινδία.
Αποτελεί τον βασικό στρατηγικό εταίρο της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Και ταυτόχρονα παραμένει πλήρως ενσωματωμένη στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αυτό της δίνει ένα γεωπολιτικό πλεονέκτημα που υπερβαίνει κατά πολύ το μέγεθός της.
Το πραγματικό μήνυμα των Ινδών
Η ουσία της ινδικής ανάλυσης δεν είναι ότι αύριο το πρωί δημιουργείται μία νέα στρατιωτική συμμαχία κατά της Τουρκίας.
Το μήνυμα είναι διαφορετικό.
Η Άγκυρα δεν μπορεί πλέον να εξετάζει ξεχωριστά Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ, Αρμενία και Ινδία.
Γιατί οι σχέσεις μεταξύ αυτών των κρατών πυκνώνουν.
Και όσο περισσότερο πυκνώνουν, τόσο περισσότερο επηρεάζουν τους περιφερειακούς συσχετισμούς.
Η Ινδία εξοπλίζει την Αρμενία.
Το Ισραήλ δημιουργεί τον Ελληνικό Θόλο.
Η Κύπρος υπογράφει πενταετή αμυντικό οδικό χάρτη με το Νέο Δελχί.
Η Ελλάδα εμβαθύνει ταυτόχρονα τις σχέσεις της με Ινδία και Ισραήλ.
Δεν υπάρχει ακόμη επίσημος άξονας Ινδίας–Ισραήλ–Ελλάδας–Κύπρου. Υπάρχουν όμως πλέον όλα και περισσότερα από τα υλικά από τα οποία ένας τέτοιος στρατηγικός άξονας θα μπορούσε να οικοδομηθεί.
Και αυτό είναι ακριβώς που κάνει την ινδική ανάγνωση τόσο ενδιαφέρουσα για την Άγκυρα:
ο χάρτης γύρω από την Τουρκία αλλάζει – όχι μέσα από μία μοναδική συμμαχία, αλλά μέσα από ένα δίκτυο σχέσεων που γίνεται συνεχώς πυκνότερο.